Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη
Γνωστό το λαϊκό παιχνίδι. Παίζεται σε καφενεία, ταβέρνες, σαλόνια. Εκεί όπου ο μέσος Έλληνας γίνεται πρωθυπουργός, προπονητής ποδοσφαίρου, αρχηγός κόμματος, ενίοτε στρατηγός ή μεγαλοεπιχειρηματίας. Με πάθος, χειρονομίες, αφορισμούς και πακτωμένη βεβαιότητα, δίνει στην παρέα τα φώτα του. Το πώς θα άλλαζε το αποτέλεσμα του ντέρμπυ, τον ρου της ίδιας της Ιστορίας. Μου έχει πει μάγκας οικοδόμος, κουνώντας με καημό το κεφάλι του με χαμηλωμένο βλέμμα και μετρώντας χάντρα – χάντρα το μπεγλέρι του, το πώς θα συνέτριβε του Τούρκους το 1974. Στο βλέμμα του έβλεπες...
